Sənətkarlar

Buradakı hər sənətçi bir naxış çəkdi və Şəkidə usta onu parçaya çevirdi. Bunlar iki ayrı bacarıqdır və heç biri o birinin yerini tutmur: rəsm əsərin nə deyəcəyini müəyyən edir, qəlib oyma və boyama isə ipəyin bunu deyə bilib-bilməyəcəyini.

Sənətçilərdən Azərbaycan bəzəyini təqlid etmək istənmədi. Özlərininki istəndi — Yaponiyadan şibori, Nigeriyadan adire, Racastanın qəlib basması dağarcığı, bir qırğız şırdağının yun fiqurları — və sonra həmin rəsmin armud ağacına oyulmağa və isti mumun altında dayanmağa davam gətirməsi lazım oldu. Geri gələn şey nə sənətçinin ənənəsidir, nə Şəkininki. İkisinin arasındakı mübahisədir.

Hər sənətçi səhifəsi bir imza daşıyır və hər əsər ev üslubu ilə deyil, onu çəkən adamın adı ilə dərc olunur. Bu bilərəkdəndir. Kəlağayı ənənəyə görə adsız işdir — Basqaldakı qəliblər onları oyan hər kəsin adından uzun yaşayıb — və parçaya adı geri qoymaq Navohi-nin ənənənin etmədiyi yeganə şeydir.

Bəzi sənətçilərin burada tam kolleksiyası var. Bəzilərinin heç hazırlanmamış tək konsept nümunəsi. İkisi də səhifədədir, çünki nəyin təklif olunduğunun qeydi, nəyin mövcud olduğunun qeydinin bir hissəsidir.